Zwijgen brengt schuld.

Zal ik je vertellen
wat ik stiekem weet
Zal ik maar zwijgen
over het aankomende leed
Wil je wel weten
hoe superman plannen maakt
Wil je wel horen
hoe hij jullie achterlaat

Hier sta ik dan, voor de spiegel met een reflectie die het aankijken niet waard is. Ik wil mijn eigen ogen niet vinden en stop mijn haren in een snelle knot. Of het goed zit? Geen idee. Ik hoef vandaag niet mooi te zijn, mijn ogen hoeven mijn ziel niet te vertellen wat ik weet. Laat ik maar gaan en vluchten voor dat wat niet te ontwijken valt.

Eigenlijk ben ik geen haar beter dan de Teef. Mijn gedachten vliegen naar de mail die ik haar ooit stuurde. Zo’n typische mail, vol met vragen. Verwijten maken had geen zin, ik was toch de schuldige. Antwoorden heb ik natuurlijk nooit gekregen en dit is waarschijnlijk tot de dag van vandaag nog een van de pijnlijkste dingen. Niet weten waarom het allemaal zo nodig stuk moest.

“Alles kan kapot.”

Zijn woorden spoken zo nu en dan door mijn hoofd. Wat, ik herhaal ze tegenwoordig zelfs geregeld. Alles kan kapot. Je hoeft er niet eens talent voor te hebben. De realisatie dat mijn karma niet zwarter kan houd mij tegen. Het liefst zou ik het van de daken afschreeuwen.

“Meisje, weet je wel dat je verloofde achter andere meisjes aan zit?!”

Wat een binnenkomer. Haar hartslag zal haar maag laten keren. Haar wereld zal verdwijnen, de grond onder haar voeten zal ruimte maken voor de warmte van de vlammen van de Hel en niemand zal haar ooit nog kunnen lijmen. Al die onzin van tijd heelt alle wonden mag in zijn strot geduwd worden, tijd heelt helemaal niets.

“Ach, je bent maar zwanger. Je bent maar verloofd. Je hebt niemand meer en daarom neem je hier genoegen mee.”

Natuurlijk. Eigenlijk moet iemand haar vertellen dat Superman niets anders is dan SuperParasiet. Een lang eind dat de zuurstof niet waard is. Iemand zou haar moeten laten weten dat sommige dingen beter kapot kunnen gaan voordat het vastroest. Maar ik, ik draag mijn zwijgzame schuld wel. Voor nu.

Bron afbeelding.

16 comments on “Zwijgen brengt schuld.

  1. Karma. Ik noem het een “zoethoudstokje” voor de beter bedeelden.

    Ik geloof niet in zwijgen. Wie zwijgt stemt toe.
    Ik geloof in “don’t kill the messenger” zelfs als de boodschap klote is.
    De enige die hier tot zwijgen moet worden gebracht is de superparasiet.
    Xxx

  2. Alles kan kapot ja. Zelfs als iets krampachtig bij elkaar gehouden wordt, zullen de barsten uiteindelijk voor een explosie zorgen.
    En haar, haar hoef je niets te zeggen. Laat haar maar ontdekken. 🙂

    1. Het is zo lastig, ik weet nog hoe kwaad ik op iedereen was toen het mij overkwam. Er waren mensen die het wisten, maar van mening waren dat ik het zelf maar moest ontdekken. Wat als ik dat nooit gedaan had? Bedoel het hele ontdekken bracht me wel een aantal jaar verder. Had nu -bij wijze van- al veel verder kunnen zijn. Nu heb ik weinig met de situatie te maken omdat ik de voorstellen (om het even netjes te houden) blijf afslaan. Maar ik weet wel dat er nog meer speelt. Dat arme meisje verdient toch de waarheid? Maar als ik haar dat geef ben ik de schuldige straks. Tja, wat doe je er aan. Niets. Het is nooit goed.

  3. t verschil tussen jou en de teef is wel groot… je gaat niet op zijn acties in en jij flikt niets… snap wel dat je het moeilijk vind om je stil te houden… toch t best 😉

    1. Ach man, we hebben het hier nu toch al een kleine duizend keer over gehad. Word er echt niet goed van! Vandaag weer zo’n dag. Ik ben beter dan de teef, natuurlijk. Maar het verschil is wel klein.

Geef een reactie