Zonnestraal

Onderweg met de zon. Ze komt voorzichtig op en laat haar stralen vallen op alles wat in de weg staat. Gebouwen lijken te branden.

De straat krijgt kleur en voorbijgangers omarmen stilletjes de dag. Aarzelende glimlachen sieren de vreemdelingen en de wereld lijkt even zo vredig.
Tot ik bedenk dat het gebouw wat vergaat in de vlammen van de zon, een moskee is. En dat kan je natuurlijk niet schrijven. Of denken. Wat die daden zetten je in een hokje. Zelfs met de vredigheid van een opkomende zon.
Laat mij maar afscheid nemen van de maan. Of, laat mij maar afscheid nemen van de mening van voorbijgangers.

3 comments on “Zonnestraal

  1. Bang

    het licht staat op groen voor angst
    om te spreken, om te zwijgen
    bij twijfel geen gelijk te krijgen
    zijn we voor de realiteit het bangst?

    Blijf een zonnestraal, Cassilda. ๐Ÿ™‚
    Lenjef

Geef een reactie