Water

met het water tot de lippen
spreek ik geen woord
niets dat de zeespiegel
eventueel verstoord
geen tranen vallen op
in de groeiende sloot
die zachtjes haar weg zoekt
tussen leven en dood

6 comments on “Water

  1. De stilte doorbreken

    wanneer ‘t water golvend de onderkant van de lip raakt
    zelfs als men op het puntje van de tenen staat
    dan is het misschien toch nog juist niet te laat
    voor wie snel met de Dood een nieuwe afspraak maakt

    Jouw ‘Water’ is zo’n mooi gedicht dat ik er bijna tranen van in de ogen én een droge keel van krijg, Cassilda.
    PRACHTIG!!!
    Lenjef

Geef een reactie