Volle leegte

Wat ik wil, werkt niet. Wat werkt, wil niet. Hoe ik het ook zie, het is er niet. Niets te zien, niets te voelen. Alles is leeg. Er past geen leegte meer bij, het zit gewoon te vol. Ze stapte de bus in, ik keek haar aan en even stopte de wereld. Ik stond op de drempel. De drempel, van de hel.

Mevrouw Lam zag mij, keek mij recht in de ogen aan en voelde hetzelfde. Er was geen weg terug, dit was ons oorlogsgebied. Als blikken konden doden, hing ze daar. Aan haar eigen darmen, te spartelen. Snakkend naar zuurstof, verlossing of het einde. Misschien zelfs, een combinatie van alle drie.

Daar zit ik dan. De regendruppels kruipen naar beneden, vallen uit eindelijk ter pletter op het asfalt en het enige wat ik kan zijn, is dankbaar. Dankbaar, dat Mevrouw Lam mij verlost heeft. Ze wilde dat, wat niet van haar was. Smachtte naar iets, wat niet vrij was. Vocht voor zijn vrijheid en won.

Ik trok een glimlach naar Mevrouw Lam, voelde dat het zo slecht nog niet was. Om verlost te zijn.

“Cassilda, ben jij nog samen met de Hufter?” Natuurlijk noemde ze hem gewoon bij zijn naam. Dat wat hij jaren geleden cadeau kreeg van zijn ouders. Dezelfde mensen, die hem eigenlijk hadden moeten leren hoe het leven werkt. Hoe je mensen behoort te behandelen, hoe je voor jezelf hoort te zorgen en hoe je sommige dingen gewoon niet kan doen.

Mevrouw Lam keek mij aan, wachtte op antwoord. Ze verteld mij, nog voordat ik kan antwoorden, dat ze al maanden geen contact meer heeft met de Hufter. Hij verdween, van de een op andere dag. Plotseling, terug naar het hoge Noorden.

Ik trok een glimlach, knikte en vertelde haar de waarheid. Hoe ik wist van hun verleden. Hoe ik hem de deur uit trapte na de waarheid en hoe goed het voor mij geweest was. Mevrouw Lam keek verbaasd, trok een sip gezicht en even zag ik haar uit het schaapskostuum stappen.

Ze was niets anders, dan een wolf. Vroeg of ik zijn telefoonnummer had, miste hem en dacht non stop aan hem. Ze miste de andere kant van haar ziel. Wilde hem nog eens zien, horen en ach, waarom ook niet; voelen. Ze wilde dat voelen, wat ze nooit had.

Wat ik nooit gehad heb. Wat wij samen nooit zouden hebben. De Hufter, is al die jaren niets meer geweest dan een volle leegte. Iets, waar ik achter moest komen. In een volle bus, op een regenachtige dag. Terwijl mijn handen gevouwen waren om mijn mobiel. Ik ben dankbaar, dat ik haar tegen kwam. Uit kon stappen en de leegte kon laten voor wat het was.
Vol met leugens. Leeg dus.

Bron afbeelding.

18 comments on “Volle leegte

  1. Aan je eigen darmen hangen.. je snakt dan inderdaad naar lucht maar lang zal het niet duren. Nou ja, lang genoeg om te nog even te weten in wat voor een benarde positie je hangt.. Pffff. deed me denken aan een film die ik een poos terug zag.

    Kon je je blog maar ritueel verbranden Cassilda. Dan had je een mooie manier om alles wat je qua gevoelens kwijt bent ook nog eens echt kwijt te raken.
    Nou ja, die bus werkte ook een beetje.

    1. Goh, dacht ik eens origineel te zijn.. is het al verfilmd! Weet je misschien de titel nog? Mn blog wil ik niet in de brand steken hoor. Het zou wel fijn zijn, om over een paar weken, maanden, jaren (whatever) terug te lezen en te kunnen lachen om dat wat was. De bus was inderdaad een goed iets, het zijn de kleine dingen die het doen soms.

  2. chickieeeee kheb egt een nieuwtje… die bakkes van hem was gewoon altijd al leeg juh! en wat is dat met gitaar les van de chriskras? love is in the aiiiiir hehehe

    1. Gewoon wat tips gekregen om akkoorden over te pakken, en mijn pianovingers eens goed neer te zetten. Ik en een luie speler, dat weet je! En niets geen love in the air, vlegel.

    1. Mijn boek-plannen, of nouja, droom is wel om iets prachtigs vol met Hartzeer neer te kunnen zetten. Maar, ik heb hem volgens mij wel goed kunnen afschudden. Het voelt anders in ieder geval ๐Ÿ™‚ Helemaal vol van!

    1. Ja helaas wel, dat nog eens voelen was ook geen gein. Ik denk dat er nog een soort wanhoop bestaat, onder de trieste wanhoop die we al kennen. Zij bezit die soort wanhoop in ieder geval.

Geef een reactie