Twijfel

Met enige twijfel klikte ik op doorgaan, pakte mijn pinpas erbij een flikkerde even de spreekwoordelijke emmer leeg. Even snel kaarten bestellen voor FortaRock, omdat ik zo spontaan ben. Ik ben zo impulsief, dat je er bang van word. Of misschien is dat het wel, word ik bang van spontaan doen. Onvoorbereid, onbevangen en ongeremd. Nee, nee. Gewoon nee. Niets in mijn karakter schreeuwt om een keer lekker spontaan iets uitspoken.

Regelmaat, is mijn beste vriend en rust mijn liefste vriendinnetje. Tenzij, we deze heren live kunnen zien.

Vandaag had ik in mijn winkel, heel even een gesprek met een oude dame. Ze vond het eng om iets aan mij te vragen, want ze wilde niemand storen. Dat terwijl ik trouwens maar wat graag gestoord wil worden, wanneer ik tot mijn ellebogen in het ondergoed verdrink. Bedoel, voordat ik soms echt gestoord word.
Oma Angst wilde niemand tot last zijn, en voelde zich soms een beetje te veel aanwezig. Grappig, dat zo’n vredig, zwijgend oud dametje zo’n beeld van zichzelf heeft. “Maar mevrouw, u heeft geen enkele reden om daar wat angst voor te hebben. Ik help u graag. En als ik dat niet zou willen, dan had ik niets in een winkel te zoeken.” Ze glimlacht voorzichtig, en geeft toe dat sommige angsten wel een beetje stom zijn. Dat het maar vreemd is, dat wij er zo gek om doen.
Ja, je hebt een angst. So? Wie niet?

Echt iets spontaan moeten doen, benauwd me. Wat als het fout gaat, of ik iets niet voor de hand vind liggen. Wat als dit, wat als dat. Het onzekere, is gewoon vies. Ik plan, en kan er maar slecht tegen als ik niet weet wat er komen gaat.
Liften, zijn ook niet erg aangenaam trouwens. Te kleine, saaie ruimtes, die ruiken naar lift. Nee, bah.

Dus, ook vandaag, stap ik niet even spontaan in een lift. Maar Oma Angst, weet mij voortaan te vinden.

Bron afbeelding.

7 comments on “Twijfel

  1. Naar FortaRock ga ik dit jaar niet. Mijn zoon daarentegen gewoon weer wel. Als die niet gaat dat splijt de aarde denk ik wel door de helft en zou dat de reden zijn dat hij niet zou kunnen.
    Angst.. Ik heb er de laatste 12 jaar geen meer. Maar ja, daarvoor heb ik wel weer wat anders. We zijn en blijven mensen hè 🙂

    1. Oh zonde! Wel tof om te horen dat je zoon dezelfde muzieksmaak heeft meegekregen. De aarde mag splijten, maar dan wel op zo’n manier dat we gewoon naar Forta kunnen, haha.
      Ja we zijn en blijven mensen, helemaal waar. Ieder heeft zo z’n nukken en z’n lasten.

  2. Tja, FortaRock is niet helemaal mijn muzieksmaak, maar ik heb mijn vriend er weleens na afloop opgehaald. En wel lief dat je aardig bent voor angstige omaatjes.

    1. Ja ze is mijn stoere held geworden, vandaag vertelde ze mij dat als het glad word ze een paar dagen niet langs de winkel kan. Ergens heb ik het gevoel dat ik dan maar even op visite moet. Arm lief vrouwtje.

Geef een reactie