Ravijn

“Ik wil je wel een duwtje geven..”
“In de juiste richting?”
“Nee, over de rand van het ravijn.”

Vliegen kunnen we allemaal. Het landen gaat alleen wat lastig. Daar waar wij voorzichtig willen landen, breken onze benen. Als een pak koekjes dat per ongeluk onderin de afgeladen boodschappentas terecht komt. Niets anders dan kruimels. Botsplinters.

Wat doen we vervolgens? We denken niet meer aan het vliegen. Laat dat nou net geen oplossing bieden. Nee. Het maakt alleen maar een einde aan dromen. Dat wat vele van ons kracht geeft. Pit. Motivatie.
Vliegen is niet ieders droom, sommige van ons willen gewoon lopen. En ik? Ik wil gewoon dat de botsplinters niet mijn pad versperren. Dus, mocht je dromen moe zijn, word dan maar wakker op het pad van een ander.

3 comments on “Ravijn

  1. Als ik vlieg, dan vlieg ik wel in een vliegmachine. Dromen zijn leuk, maar het moet wel realistisch blijven. En een duwtje in de juiste richting vinden we allemaal wel eens prettig.

    Love as always
    Di Mario

  2. Zonder vleugels

    ontwaken maakt altijd een einde aan al de dromen
    vaak vliegt de nacht voorbij gelijk een sneltrein
    gaapt de zijkant van het bed als een enge ravijn
    en moeten we hoe dan ook aan de overkant komen

    Lenjef 🙂

  3. Ja dat duwtje, maar dan wel de goede kant op, ook hier weleens nodig. Dromen kunnen mooi zijn, of ze uitkomen is altijd weer de vraag, ja ik heb weleens voorspellende dromen gehad, wat je pas weet als het gebeurt natuurlijk. 😉

    X

Geef een reactie