Proost

Ik drink van mijn water
Hij verdrinkt in het bier
Mijn gedachten zijn bij morgen
Zijn ziel is niet meer hier

Waarom blijf ik toch hopen
En wachten tot hij ziet
Dat zwemmen in het bier
Hem geen betere toekomst biedt


Liefje,
We hebben dit gesprek al meerdere malen gevoerd. Het heeft geen zin. Ik praat niet tegen dovenmans oren, maar tegen dronkenmans brein. Er is geen moment van realisatie. Geen begin, of geen eind. Het is slechts herhaling, tot je verdrinkt in het eind.

Als ik kon toveren en geloof me dit zou ik zo graag willen doen, dan was er nog steeds drank op deze wereld. Het hoeft niet allemaal te verdwijnen. Ik gun ieder zo zijn plezier. Maar liefje, als ik kon toveren… Dan toverde ik een ruggengraat. Speciaal voor jou. Zo kan je nee leren zeggen en opstaan. Een wil die net zo sterk is als de drank die je naar achter sloeg. Of net zo sterk als mijn gevoel voor jou. Als ik kon toveren liefje, dan had jij een eigen wil. (Voor zover dat bestaat.)

Ach liefje, het sprookje is uit.

Ik kan nu alleen nog maar zeggen dat sprookjes niet bestaan. Dat hoe graag ik ook zou willen, toveren geen realiteit is. Dus geniet maar.

&Proost.

Maar zonder mij.

Bron afbeelding.

21 comments on “Proost

  1. Proost, maar zonder mij! Sterk en duidelijk.
    En dan blijven drinkers achter. Verlaten en alleen.. Zelfs de lever laat ze vaak in de steek. Ik zou ook nooit bij iemand kunnen zijn die veel drinkt. Liefst helemaal niet, dat zou mooi zijn.

    In This Moment staat standaard op mijn Phone. Heerlijk tijdens het joggen. 🙂

    1. De ander moet doen en laten wat hij wil, maar wel zonder dat dit problemen mee brengt.
      Dankzij Michiel van MichielZiet kwam ik weer eens bij deze toffe metaldame terecht, blijft geweldige muziek!

  2. Een verslaafde leeft maar voor één ding. Niet eens voor zichzelf. Altijd alles voor zijn verslaving. Ik zou er niet mee kunnen leven. Als er iemand in zo’n relatie een ruggengraat moet hebben, dan moet de ander het maar hebben. Einde relatie dus.

    Love As Always
    Di Mario

    1. Een verslaving is als een parasiet. Het neemt de persoon over, eet aan zijn of haar ziel en laat niets dan een leeg omhulsel over. Maar parasieten hoeven niet het einde te betekenen. We kunnen ze bevechten. Alleen soms, is weggaan de enige oplossing.

  3. Verslaafd

    drugs
    zoals alcohol
    zijn van een voorbije toekomst de bouwstenen

    verslaving zit vaak heldiep in de genen
    half nuchter de reden dat velen wenen

    en beloven
    om nooit meer te drinken,
    iets dat ze recht uit het hart eventjes écht menen

    Pijnlijk mooi geschreven, Cassilda!
    Lenjef

  4. Om Lenjef maar te herhalen: pijnlijk mooi geschreven – met opnieuw prachtig beeldende taal. En kies nou maar nooit voor iemand die jou pas waardeert wanneer hij door de drank versuft is. Dan is er iets chronisch mis 🙁

    1. Kan de reactie nog goed herinneren. Heb gebruik, verslavingen en alles hier om heen altijd al erg boeiend gevonden. Dit klinkt misschien wat vreemd. Laat het misschien maar weg. Weet dat het vreemd klinkt. Gelukkig gaat het stuk over oud zeer. Dankjewel lieve Jaap x

  5. Oeps, klinkt heftig maar héél verstandig! Mensen die geen maat kunnen houden met drank zijn geen geschikte levenspartner en dan kun je beter afhaken voor het te laat is. Maar makkelijk is het natuurlijk niét! Er moet er één sterkt zijn in zo’n relatie en dat was jij dus!

    1. Gelukkig al een tijd overheen gegaan voordat ik dit online gooide. Het is soms beter om los te laten en de ander te laten (ver)drinken. Maar easy, nee dat was het niet.

Geef een reactie