Pick Up

“Kom je hier wel vaker?” Met mijn gezicht op onweer sta ik tegen het bushok aan te leunen. Ik trek voorzichtig de oordopjes uit mijn oren. De keiharde metal vliegt de straat over, omstanders kijken verschrikt op en ik vraag hem wat er nou net uit zijn mond kwam waaien.

“Kom je hier wel vaker?” Hij herhaalt zonder enige twijfel, een van de meeste zwakzinnige openingszinnen ooit bedacht. Vluchtig denk ik na, zal ik hem een smart ass antwoord geven? Doen alsof ik val voor zijn zin en lief glimlachen, terwijl ik mijn haar charmant weg stop achter mijn oortjes? Waarom denk ik hier überhaupt over na. Ik ken mijzelf, als ik niet op let tijdens het reizen mis ik mijn bus. Mijn halte, of gewoon alles.
Meneer Flirt zakt iets door zijn knieën, kijkt met zijn groene ogen mijn kant op en zoekt oog contact. Wacht, serieus? Ga ik het dan toch ooit meemaken, dat een Flirt oogcontact zoekt? Alsof de hemel opensplijt, engeltjes naar beneden zweven en Jezus op een wolk met een kick ass gitaar naar beneden komt dalen. Terwijl hij de laatste John Coffey tunes speelt, maar dat begrijpt iedereen natuurlijk.

“Alleen als mijn persoonlijke chauffeur een dagje vrij heeft.” De smart ass opmerking vloog eruit, nog voordat ik het door had lagen de woorden al op straat. Meneer Flirt schiet in de lach, komt een stukje dichterbij staan en mompelt iets over vrouwen met humor.
Vreemd genoeg blijft hij in mijn ogen turen, even begin ik te twijfelen of mijn voorgevel misschien verdwenen is. Ik kijk naar beneden, zie dat de boel er nog gewoon aan zit en zucht van opluchting. De gedachten dat ik misschien een homofiel aan de haak heb, schiet door mijn brein. Al snel realiseer ik mij, dat Meneer Flirt dan niet tegen mij zou praten. Nee, dan zou hij voor de hipster boy gaan, die nog geen drie meter bij ons vandaan staat te gluren.

“Maar nu eventjes serieus. Ga ik je hier vaker tegenkomen?” Meneer Flirt wil een echt antwoord, ik knik en vertel hem dat ik toch zeker zo’n acht keer per week bij dit charmante bushokje sta te wachten. Op een bus die te vroeg is, te laat is, of gewoon helemaal niet meer komt. Hoe dan ook, ja. Ik kom hier vaker.
“Dan stap ik hier voortaan ook op.” Hij kijkt, knipoogt en zijn groene ogen dwalen af. Ha! Mijn hart slaat een slag over, van binnen doe ik een dansje en ik glimlach. Niet dat de Flirt het ziet, het land des Voorgevel trekt zijn aandacht.
Meneer Flirt, is dus toch echt een vent. Eentje, met verschrikkelijke openingszinnen. Maar wie weet, is dat wel een goed ding.

Bron afbeelding.

18 comments on “Pick Up

  1. Ik mag meneer flirt wel. En dat afdwalen kan natuurlijk zijn door jouw voorgevel, maar het kan ook zijn dat hij gewoon in gedachte aan het dwalen is en dat daarom zijn hoofd iets naar beneden kijkt.. Kan toch…

    Love As Always
    Di Mario

  2. Het is inderdaad wel een erg vreemde openingszin bij een bushokje. Oké, je kan toevallig opstappen omdat je een dagje bent wezen shoppen maar toch. De meeste busreizigers stappen op voor hun vaste haltes op.
    Denk goed na. Mss is hij helemaal niet zo slim. Hoewel dat ook wel zijn voordelen kan hebben natuurlijk 😀

    1. De meeste busmensjes hebben inderdaad dezelfde haltes. Soms mis ik ze, of merk ik het als ze niet op of uit stappen daar waar ik het gewent ben van ze. Oh boy, ik klinkt nu als een halve stalker 😛
      Tot nu toe, nog geen vreemde dingen opgemerkt, time will tell haha

  3. Haha, ik vind ‘m nu al leuk! 😉 Bij mij ging er ooit eens in de kroeg een lallende jongen aan m’n arm hangen om te vragen of ik Jane heette, want dan was hij mijn Tarzan. Dan bof jij met deze kerel 😛

    1. Ooit zag ik ergens een poster hangen met “ooit een normaal mens ontmoet? en, beviel het?” Dat schoot spontaan in mijn hoofd, haha. Wie weet is hij inderdaad ook maar gewoon mens!

Geef een reactie