Het gezwets Talentje

Van schrik gooi ik mijn glas om, het water spat omhoog en ik bevries. Als ik me nu zou omdraaien, dan weet ik het zeker. Niets zal dan ooit nog hetzelfde zijn. De wereld zal zich omdraaien, net zoals mijn maag nu doet.
Nee, ik blijf wel gewoon zo staan. In het donker, zeker van niets.

Ik zie het glas vallen, hoor de scherven uit elkaar spatten en kan de druppels over mijn been voelen druipen. Het zit in mijn hoofd, maar eenmaal op beeld of papier stelt het geen kut meer voor. Geen kut, geen vlees en ook geen hagelslag.

Read More