Mensenrechten in het hellevuur

mensenrechten

Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren. Zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander in een geest van broederschap te gedragen. Flikker toch op met je bullshit.

Sommige mensen zijn het doodschoppen niet waard. Die moeten we opgeven voor een kamp. Ergens in een verlaten bos. Ver van de bewoonde wereld en ver weg van de zogenaamde mensenrechten. Ergens waar ik het leven kan ontnemen. Waarbij slavernij niet vreemd is, of waar mijn foltering niet in opspraak gebracht mag worden.

Een eiland, speciaal voor degene die denken lollig te zijn. Een klein vergeten zandhoopje voor dwazen die wel een kilo of twaalf verdienen. In hun maag. Terwijl de korrels door de neusgaten voorzichtig hun weg naar beneden vinden. Een menselijke zandloper. Ach, ik maak er wel kunst van.

“Heb je ruzie met je vriendje gehad?”

Opa kijkt. Voor zover dat gaat. Zijn buik hangt bijna op de grond en met zijn pinguรฏn loopje breekt hij nog net zijn nek niet over de tegels. Niet dat deze tegels los liggen. Opa is gewoon niet zo handig. Nee. Opa zijn ze vergeten. Te aborteren.

Om mijn pols vind je, op de meeste werkdagen, een polsbandage. Ik word oud. Wil mijn werk graag binnen een minuut of drie af hebben en ben niet van porselein. Misschien ook wel, maar daar moet ik nog even aan wennen.

Hoe dan ook. Een polsbandage. Heel prachtig. Het zwarte ding is een splinter in mijn oog. Het zorgt voor de constante herinnering dat ik niet alles in รฉรฉn keer moet tillen, en laat mijn pols lastiger in allerlei bochten wringen. Het is een onding.

Opa is blind. Van een meter afstand kijkt hij vluchtig naar mijn polst, en nog voordat zijn gedachten de zin kunnen vormen, vuurt hij zijn woorden op mij af. Of ik ruzie heb gehad. Met mijn vriendje.

Vluchtig wijst hij naar mijn pols, lacht en waggelt verder. In gedachten sla ik hem. Hard. Op dat kale hoofd van hem. Zo hard, dat zijn hersenvocht zonder waarschuwing via zijn neusgaten op de vloer druppelt. Ja. Sorry. Doe ik normaal nooit hoor.

“Wanneer ben jij van huis gegaan dan?”

Ja. Daar staat opa dan. Een vrouw spreekt hem tegen. Het wordt nog erger. Een meisje spreekt hem tegen. Verteld hem zonder problemen de waarheid en het liefste zou ze hem willen laten voelen wat duizenden vrouwen dagelijks voelen. Hoe mishandeling niet alleen prachtige lichamen tekent voor het leven, maar ook zielen veranderd. Ze de duisternis in trekken en zege viert met de onschuld van liefde.

Het is belachelijk. Nog erger, opa heeft een vrouw. Een die achter hem aanloopt. Turend naar de vloer. Zoals dat in de tijd van de dino’s nog ging.

Het enige wat ik voel is spijt. Voor al die vrouwen. Voor al die mannen, die nooit genoemd worden. Alsof mannen geen klappen krijgen van psychopathische meisjes. Onschuldige vrouwtjes, die plots bezeten lijken te zijn.

Waarom ziet opa niet in dat dit niet geestig is? Of waarom zie ik zijn geest nog niet zweven? Dan trap ik dat zwarte vodje meteen naar beneden. Dieper dan diep. Lager dan laag. Ga maar in het hellevuur spelen. Sukkel.

Bron afbeelding.

15 comments on “Mensenrechten in het hellevuur

  1. Yessssss. Shirel vond het een goed liedje.. Dat komt wel goed met de opvoeding. ๐Ÿ˜‰ Over dat eiland.. dat wordt heel vol hoor als je ons de gang laat gaan om daar mensen heen te brengen. Maar daarbij. Als je die wegbrengt, dan zijn er wel andere waar je aan gaat irriteren. Het gaat nooit over.

    Love As always
    Di Mario

  2. geweld oplossen met geweld… haha jaja je ben weer lekker bezig… nu weet ik wel dat je een probleem aankaart, sommige peeps zitten gewoon nog in 1925… zoals je zelf al zegt zijn sommige het niet waard maar opa ken het zo krijgen als ik dit gezien had… nou nou

  3. Fight fire with fire. De enige juiste manier in het leven van de mens ๐Ÿ™‚ Ik vind het voornamelijk een goed liedje van metalvrienden Metallica ๐Ÿ˜€
    Tja, van die dino’s lopen er nog heel wat rond. Ik snap niet dat de vrouwen het accepteren maar het zit ook in hun opvoeding. En de mannen die zich laten slaan…. Ik heb er geen woorden voor. De mens is maar een erg raar wezen.

    Een van de beter nummers van LP

    ot: ik moet elke dag mijn gegevens opnieuw invullen bij je. Ik ben ingelogd op WP, en ik krijg de melding dat deze sessie is verlopen. ๐Ÿ™

    1. Het hele slaan-accepteren begrijp ik echt niet. Maar, dan moet ik moeders en haar manier van opvoeden voor bedanken. Als ik met mijn oma praat bv, dan merk ik altijd haar beeld op de vrouwen/mannen ‘rollen’. Sommige dingen krijg je er moeilijk uit denk.
      Als het goed is, moet het verholpen zijn. Dat hoop ik iig, nogmaals dankjewel voor de tip!

  4. Dansen op eieren

    hoe mensen de krimpende wereld rond hen ervaren
    hangt er van af
    tot aan het graf
    welke handelingen de gedachten van anderen baren

    De donkere middeleeuwen zijn nog bijlange niet voorbij, Cassilda. ๐Ÿ™‚
    Lenjef

  5. Je kan het de man niet kwalijk nemen: het is er eentje van de oude stempel die niet meegaat met zijn tijd.
    Als ik een vrouw zie met bijvoorbeeld een blauw oog vraag ik altijd: “Je hebt toch wel terug geslagen?” Dat levert altijd een lach op!
    Lieve groet

    1. Een van mijn vriendinnen heeft onlangs haar eerste klap gehad van haar vriend. Jammer genoeg kan ik nog niet melden dat het haar ex is, en het de laatste klap was. Ik begrijp het niet en hoop ook niet dat die dag ooit komen gaat. Je brengt met je vraag in ieder geval wel heel goed aan het licht dat het niet geaccepteerd zou mogen worden.

Geef een reactie