Lucht

wolken snijden voorzichtig
door de grijze lucht
ze zijn net als ik
voor hem op de vlucht

terwijl regendruppels vallen
vechtend voor meer
denk ik aan hem
en al het gegeven hartzeer

was al kilometers verder
alleen dapper op stap
tot hij plots weer opdook
is dit een zieke grap

vraag ik naar illusie
rust zoekt mijn ziel
of zie ik hem nu
als ’s werelds debiel

Bron afbeelding.

30 comments on “Lucht

  1. Jij moet gewoon verder op je pad en door blijven groeien. Voor jou zijn er grotere en betere dingen weggelegd. En als je toch een paar stapjes terug doet. Heb ik maat 47 om je weer naar voren te krijgen. 馃檪 X

  2. Licht in de duisternis

    kan men
    de aantrekkende kracht
    van lichtgevende vlammen voor een mot

    verhinderen?
    verminderen?

    misschien is
    zichzelf verbranden
    voor velen een eeuwig en onafwendbaar lot

    Met welke maat van schoenen ook, je kunt je lot niet ontlopen, Cassilda! 馃檪
    Lenjef

    1. Je hebt helemaal gelijk Harrij. Alleen vraag ik mijzelf wel af hoe je iets los laat, wat niet los wil laten. Dat klinkt ook misschien wat vaag. Ach, debielen eh

  3. Ik vind het prachtig geschreven. Een “plakker” is vrees ik aan mij niet besteed. Rigoureus een schop onder zijn kont geven! Veranderen doet hij toch niet…
    Lieve groet
    Kakel

  4. Waarom ruimte geven? Waarom niet helemaal loslaten?
    Hopend op verbetering? Op betere tijden?
    Ik zeg; negeren!
    Chronisch en consequent. Niet in je leven toelaten.
    Het is jouw leven en jouw keuze. Zet m op lieverd!
    Xxx

  5. Ik dacht, ik heb wat tijd ik ga even bij Cassilda op haar blog kijken en vind een prachtig geschreven stukje tekst. Heel mooi.
    Als hij plots weer opduikt en het raakt je toch nog, heb je nog niet alles verwerkt. Al het goede advies in de reacties daargelaten denk ik alleen dat je het nog meer tijd moet geven.
    Disturbed, ik zag ze in de AMH een paar jaar geleden. Geweldige ervaring was dat.

    1. Disturbed schijnt weer helemaal terug te komen, ik ben benieuwd. Wil ze graag eens live meemaken. Over al het drama, tjah. Nog meer tijd? Het voelt soms (vaak) al aan alsof ik er echt heel lang over doe. Alhoewel het nu de kleine onverwachtse momenten zijn die het zo laten voelen. Tijd is een motherfucker. En wat een eer, met de tijd die je kon vinden langs komen hier! Je bent een topper 馃榾

Geef een reactie