Love at first sight

Daar dropt mijn kaak ik de vloer, mijn nek draait zich net een stukje te ver en ik hoor de engelen al zingen. liefde op het eerste gezicht, niets anders dan een tot dood veroordeling.

Druk aan de telefoon, met meer boodschappen dan de tas kon hebben en mijn armen tillen konden liep ik over het winkelplein. Verschrikkelijk, iedereen loopt waar ze willen en een duidelijke beweging zit er niet in. Met een beetje pech, heb je een voorganger die een oude kennis tegen komt en plots stopt om elkaar eens even bij te praten. Met die pech, beland ik bijna op de nek van mijn voorganger, samen met mijn boodschappen en haat voor plots stoppende mensen.
Als ik het gevoel wil hebben dat ik een hindernisbaan af moet leggen, dan ga ik wel naar een godvergeten parcour. Dus, winkelend publiek, ga opzij. Of mijn hak zal je rug penetreren wanneer ik over je heen wals. De ambulance bellen moet je zelf maar doen, aangezien je gezelschap die oude kennis ook kent en nu samen veel ste druk zijn. Veel ste druk, om op te merken dat jij daar ligt, op de koude vloer. De grijze stoeptegels kleurt met het rode bloed wat uit je rug komt lopen. Omdat mijn hak, nog steeds uit je rug steekt. Het lijkt net een hoop stront, met een vlag er boven op.

Mijn haar danst alle kanten op, en terwijl ik mijn vriendin aan de telefoon duidelijk wil maken dat het soms gewoon is, zoals het is, gebeurt het. De hemel splijt open, de engelen zetten hem neer en cupido himself schiet mij recht in mijn hart.
Oh nee, niet nu. Geen tijd voor dit soort onzin, niet vandaag.

Ik waggel door, als een dikke pinguïn en laat een spoor van boodschappen achter. De tas scheurt natuurlijk, aangezien mijn inpakkunsten gelijk staan aan het talent om niet te veel geld uit te geven tijdens het winkelen. Geheel, niet bestaand dus.

Terwijl mijn rol beschuit over de straat rolt, springt hij op. Hij hupst als een echte befaamde prins over het plein, springt en red mijn rol beschuit van de ondergang. Nee, vandaag rij jij niet met je rollator over mijn beschuitje heen opa!! No freaking way!!

Hij helpt mij met mijn boodschappen en even lijkt het de prins op het witte paard. Hij heeft toevallig een plastic tas bij zich, en pakt mijn verloren boodschappen in alsof het een tetris spel is. Alles past, zonder probleem en zonder geplet te worden.
Ik kijk op, stop de plukken haar die naar voren zijn gevallen, achter mijn oor en kijk hem aan. Hij geeft mij de tas boodschappen aan en trekt zijn leidse waffel open. Oh boy, daar ging Cupido er weer snel van door. Het leidse accent is niet om aan te horen, zeker niet bij de valse prins, op het stinkende paard.

In het echte leven riep hij, “MENEER, KIJK UIT VOOR DIE BOODSCHAPPEEEE”. Maar, het hele hupsen en springen maken het iets levendiger. Net als liefde, die dwaze emotie maakt het leven iets intenser. Ziekelijker, maar intenser.

Gelukkig bestond de valse prins alleen in de nachtmerrie van vannacht, en word ik over een paar uurtjes weer gewekt door de liefste appjes die er maar kunnen zijn op de vroege zondagochtend. Dus voor nu, snel mijn bed weer in. Misschien is een notitieblok op het nachtkastje, geen slecht idee. Zeker niet als we weer een ingeving krijgen.

 

Bron afbeelding.

8 comments on “Love at first sight

  1. Je verlangt er dus nog wel naar de liefde, anders droom je er niet over. Dat klinkt alweer wat zonniger dan enkele maanden geleden ;-). En een mooie theme, toevallig eentje die ik ook heb bekeken en in overweging heb. Valt bij deze dan maar even af….

  2. Ja m’n kijk op dat soort zaken is ook zeker een stuk positiever dan een tijd terug. Gelukkig maar!

    Ah, als je dit thema graag wil gebruiken, hop ik zo over op een ander. Geen probleem!

  3. Ja Cupido kijkt niet naar accenten, of naar het paard waar je prins op zit. Die schiet gewoon met zijn boog en je moet maar gewoon geluk hebben.
    Of snel wakker worden.

Geef een reactie