Helse feestdagen


Hier krijg ik niet genoeg voor betaald. Nee. Echt niet. Het gekrijs is oorverdovend, het gejammer is één grote marteling en de hel lijkt met deze ramp vergeleken een gezellig theefeestje. Ja. Het is waar. Ik werk in de detailhandel.

Op mijn vijftiende wist ik het, ik wilde een winkel. De inhoud en het concept van die winkel is met de jaren wel veranderd, maar dat ik in een winkel thuishoorde… ja dat wist ik zeker.
Nu ben ik dertig en al jarenlang een gediplomeerde leidinggevende. Ik weet dus waar ik over praat tijdens mijn verkoopgesprek en zie de prioriteiten en commerciële kansen voor het oprapen.
Alleen in de maand december niet.

Nee.

In de laatste maand van het jaar zie ik klanten veranderen in monsters. Monsters waarvan de kinderen als demonen mijn geduld keer op keer testen. Ik verwacht dat Satan elk moment binnen kan vallen. Dat hij, samen met kerstelfjes, mijn winkel in vlammen op laat gaan. Oh, nee, de elfjes brengen iedereen natuurlijk het kerstgevoel, de cadeautjes en een euforisch gevoel.

Stel je klanten voor, die met één voet over de drempel hun gehele wensenlijst aan jou voorschotelen. Onder het mom van “Mevrouw, ik kan het niet vinden!”
Stel je klanten voor, die spitten in schappen, stellingen, rekken en bakken alsof er kilo’s gratis goud te vinden is. Stel je de ravage voor.
Of, de excuses. “Ik heb haast.” “Mijn kinderen luisteren nooit met dit soort dagen, het zijn de decemberprikkels…”

“Als je nu niet luistert Jantje, dan wordt de mevrouw van de winkel héél boos op jou!” Nee, niet op uw kind… wel op u. Oh nee, nee, nee. Nee. Ik word niet kwaad. Ik trek een nóg bredere glimlach, knik lieflijk en help élke klant aan de hoognodige producten. Pak het tasje in, neem geld aan en wens elke klant fijne dagen, fijne feestdagen, een prettig Kerstfeest en alles om maar niet als een robot te klinken. In gedachten ga ik het lijstje met verschillende kerstwensen af. Alles om de klant maar te laten geloven dat ik met plezier tijdens de drukste dagen van het jaar werk.

En het ergste van het verhaal?

Dat doe ik.

Deze dagen zijn de ergste, maar ook de beste. Ja. Na al die jaren ben ik nog steeds gelukkig met mijn beroepskeuze. Maar alsjeblieft, laat dat jankende kind zijn klep houden!

7 comments on “Helse feestdagen

  1. whahahahhaha, bijna herkenbaar. Werken in een dierenwinkel is misschien dan toch beter. Het is druk. Al hoewel.. je hebt altijd een paar kinderen die even in alle hondespeeltjes knijpen, want die piepen zo leuk. Nog een week en het jaar zit er weer op.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Whahahaha ja en ja, en ja, k weet het nog, nu was ik onverwacht ook nog ff shoppen gisteren, maar jeetje, idd, gelukkig niet zoveel kinderen erbij nog of in de wagens, maar zelfs dat. Ik wens winkelpersoneel altijd heel veel sterkte en laat ze even lachen in deze tijden van het jaar 😉
    X

  3. Sommige mensen zijn ronduit opgefokt in deze tijd van het jaar, niet alleen in de winkels vanwege die ellendige koopzucht, maar ook in het verkeer. Die gejaagdheid heeft naar mijn idee niks met een kerstgedachte te maken, maar goed, daar denken zij vast anders over…

  4. O heel herkenbaar, die ‘zalige feestdagen’, Vreten op aarde en in mijn buik een welbehagen. Materiële, koopbeluste, anderen verdringende, kwijlende monsters met kutsmoezen zoals je noemde: “Mijn kinderen luisteren nooit met dit soort dagen”, nee, ze vinden het maar al te leuk om de monsters de vrije hand te geven, om je prachtige winkel om te toveren in een hels inferno van krijsen, hijgen, grommer, vertrappen van je mooie winkeltje . ‘Vrede op aarde’ zingen ze geniepig, terwijl de hoorn uit hun kop groeien en de slagtanden verschijnen. Ben ik blij dat ik geen roeping heb voor een winkel, maar ik de winkels leeg kan graaien, met ellebogen winkelende mensen het pad kan afsnijden, op tenen kan gaan staan, gemeen kan lachen, in het zwart gekleed, met een duivelse grijns op mij gezicht, met mijn kinderen Beelzebub, Zernebog, Lilith, Asmodeus, Leviathan en Luciferra, mijn trouwe helpers in het inferno van de feestdagen… 🙂

  5. En het goud is voor…

    wanneer sommigen
    nog maar denken
    ergens een koopje te kunnen doen

    springt direct het licht op groen
    om te stoppen met elk fatsoen

    in beleefdheid
    aan hun afgeprijsde laarzen lappen
    worden velen plots wereldkampioen

    Fijne feestdagen, Cassilda! 🙂
    Lenjef

Geef een reactie