Gevaar

gevaar

staat erbij
kijkt ernaar
ziet alles
behalve gevaar

Waar gaat het heen met de wereld? We dobberen met z’n alle maar wat rond en verwachten dat alles vanzelf wel weer goed komt. Starend naar de horizon, wachtend op de kust. Met een beetje geluk overleven we de reis. Misschien winnen we zelfs de jackpot, en neemt een Nederlands gezin ons in huis.

Zet de kijkbuis aan en aanschouw het leed van de wereld. Kleine kinderen spoelen aan. Mannen nemen afscheid van hun gezin, hopend dat de dag van vereniging ooit aan zal breken. Gezinnen worden uit elkaar getrokken en ze zijn allemaal op de vlucht voor het kwaad. Dobberen op een bootje over zilte golven, biddend voor een redding. Een oplossing. Genade.

Of je nu voor of tegen de immigranten bent, het maakt allemaal geen kut meer uit. Ze zijn al onderweg. Duizenden. Het voelt voor mij dan ook of elke oplossing gelijk staat aan dweilen met de kraan open.

Toch denkt niet iedere simpele ziel hier hetzelfde over. Er waren zelfs twee moderne hippies die hun idee de wijde wereld in gooiden. Janet ten Brinke, één van de initiatiefnemers van de Facebook-pagina ‘Ik ben een gastgezin voor een vluchteling’, kon het leed niet langer aanzien. Er moest verandering komen. Al die hulpeloze vluchtelingen verdienen een beetje liefde. Een gezellige middag, een maaltijd en zoals haar man, Jurrien ten Brinke, zo liefkozend meldt; “gewoon de warmte van het samenleven delen.”

Dat het gelovige stel de vluchtelingen niet in huis wil nemen, vertellen ze vervolgens even tussen neus en lippen door. Ze mogen wel gezellig een dagje mee. Of een vorkje meeprikken ’s avonds. Ik bedoel: ze zijn de moeilijkste niet.

Binnen enkele dagen stijgt het aantal gastgezinnen aanzienlijk. Even krijg ik het gevoel alsof Nederland vol zit met zwakkelingen. Mensen die zich alle kanten op laten trekken door de media en niet verder kijken dan hun neus lang is. Op dit moment telt de Facebook community al meer dan 27.000 likes en als we de site gastgezinvoorvluchteling mogen geloven, zijn er meer dan 17.000 gezinnen bereid om zich op te offeren. Om iets goeds voor de samenleving te doen. Om te zeggen; kijk mij eens, ik help!

Ja. Dat is het lieverds. Het is niets anders dan een ‘kijk mij eens geweldig zijn’-actie. Over het leed van een ander heen. Getraumatiseerde mensen opnemen in je leven, om ze naar eigen inzicht te ondersteunen. Dat bijna niemand van ons echt weet hoe het is om een vluchteling te zijn vergeten wij maar even.

Ik vraag me af: waarom alleen de vluchtelingen? Waarom zetten wij de deur niet open voor mishandelde vrouwen die op de vlucht zijn geslagen voor hun ex de psychopaat? Waarom nemen wij daklozen niet mee uit eten? Hebben zij geen honger? Waarom vragen wij de lokale junk niet hoe het met hem gaat? Waarom zijn wij zo mediageil?

Verstandig of niet, schapen heb je altijd.

Ja. Fijn. Je denkt waarschijnlijk dat ik mijn hoofd gestoten heb. Ineens ga doen alsof ik verstand van zaken heb. Maar lieverds, die column hierboven.. heeft mij iets moois gebracht. Ik mag mijzelf nu ook columnist noemen bij MHMAG. En daar ben ik op dit moment erg trots op.
Voor degene die stiekem -of minder stiekem- mijn FOK! werk lezen, ja deze column zul je hier ook tegen komen. Want ik ben trots. Het korte versje en het knallende nummer, dat is dan wel weer exclusief voor jullie. En dit slappe gebazel met halve uitleg ook.

Bron afbeelding.

15 comments on “Gevaar

    1. De reacties zijn zó leuk. Ik ben het met een aantal reacties niet eens, maar het fijne is dat het een discussie brengt. Mensen denken na, over iets wat ik heb geschreven en dat voelt goed! Dankjewel ouwe X

  1. En wat te denken van alle andere kinderen in de wereld die om komen door ander geweld, dakloos of andere problemen. Daar hoor je die mensen ook totaal niet over. Maar als er een kind aanspoelt en het headline nieuws is.. Tja, Nederlands volk.. Ik schaam me er vaak kapot dood voor.

    1. Ik denk dat het niet alleen een ‘Nederlands’ probleem is. We vinden dat wat ver is vaak zielig en vergeten de problemen uit de buurt. En dat is best triest. Als we ons allemaal om de problemen dichtbij zouden bekommeren, dan waren ze er misschien niet. Of in ieder geval een stuk minder. Mensen zijn stom.

  2. Tja… wanneer doe je het goed? Of kun je het goed doen? De westerse wereld heeft zich in een dusdanige positie gemanoeuvreerd dat ze niets anders meer kunnen dan opzichtig te hulp schieten.
    Zie mijn blog: https://michielziet.wordpress.com/2015/09/04/en-dan-ligt-daar-dat-jongetje/

    Maar ook even een woord van trots! Super dat je mag schrijven voor MH-magazine… zij hebben een hele goede dame binnen gehaald. Trots op je super rock vrouw! x

    1. En dan ligt daar dat jongetje, ik heb het je al eerder verteld maar dit is een geweldig verhaal. Je hebt mensen laten zien hoe mooi uwe hartje is. Je staat stil bij iets waar vele stil bij zouden moeten staan. Ergens klinkt die vreemde zin logisch. Vast wel. Iedereen zou de column moeten lezen.

      Dankjewel lieve Michiel! Dankzij de steun en de vele asskicks 😀 Je bent een held!

  3. Het leed wat deze mensen ondervinden is veroorzaakt door het westen. Amerika en haar bondgenoten toen ze de stabiliteit uit het Midden Oosten weg sloegen.
    Ik zou zelf geen vluchteling in huis nemen. Niet dta ik het niet zou willen, maar je weet niet wat je in huis haalt. Een jaar geleden was het westen nog de vijand, en nu, nu .. ja je weet het wel.
    En idd, voor daklozen draaien velen het hoofd weg. Terwijl de meesten slachtoffer zijn van het kapitalistische systeem waar we bijna allemaal aan meedoen.

    1. Daklozen en minima hebben een plekje in mijn hart. Ik vind dat dit een vergeten kind in de maatschappij is. Weinig die voor hun problemen uit durven komen, en nog minder die iets willen doen voor deze groepen. Soms lijken mensen te vergeten dat iedereen mens is. We willen allemaal gelukkig zijn, alleen bij sommige mensen valt geluk al daar te vinden wat wij als eerste behoeften zien. Hartverscheurend.

  4. Stelletje achterbakse huichelaars zijn het.. Nu het media is roepen ze dat ze willen helpen. Drie weken geleden werd er nog geroepen dat ze op moesten sodemieteren naar hun eigen land.. die gelukszoekers… Sommige mensen weten niet eens hoe hun eigen buren heten en zijn nog te beroerd om voor de allenstaande oudere meneer die op de hoek woont even een bakje eten mee te koken. Als dat al gedaan wordt.. dan moet meneer er natuurlijk wel voor betalen. En ondertussen gooien ze kilo’s aan eten in de prullenbak.. Want die boodschappenkar in de supermarkt moet natuurlijk wel vol zijn. Had ik al gezegd dat ik het achterbakse huichelaars zijn.

    Love As Always
    Di Mario

Geef een reactie