Energie

Ze neemt de zon, trekt al het kleur uit ons leven en berooft ons van onze zuurstof. Hoe ik het ook probeer, haar leven is enkel zwart. Niemand die haar de zonnestralen kan laten voelen. Ze ziet alles zoals blinden dat doen, alles is duister. Ze voelt niets, stiekem is zij al jaren dood.

“Waar word jij nou blij van?”

Met haar schapenogen kijkt zij mij aan. Haar gelaatsuitdrukking is als die van een junk die net in zijn trip begint te verdrinken. Geheel niet aanwezig vraagt Mevrouw Ongeluk of ik de vraag wil herhalen. Met weinig woorden en zonder enige emotie.

“He?”

Zacht sluit ik mijn ogen en een zucht verlaat mijn lichaam. Misschien moet ik het eens gaan accepteren. Mensen zijn soms parasieten. Van die energie zuigende wezens die hun oogkleppen niet kunnen laten vallen. Mevrouw Ongeluk kiest hier voor. Zij kiest voor de veilige wereld waarin niets mooi kan zijn. Misschien bang om gekwetst te worden?

“Jezus joh, noem gewoon eens drie dingen op. Drie dingen waar jij nou echt blij van werd vandaag.”

Mijn armen hangen langs mijn lichaam. Niet over elkaar heen slaan Cassilda. Dat komt gesloten over en we willen dat ze eens meewerkt. Ik proest zacht, wetend dat het toch niet gebeuren gaat. Het is niet omdat ik niet geloof, maar omdat zij dit niet doet.

“Kan jij dat dan?”

Vragen met vragen beantwoorden. Het zou verboden moeten worden. Nou, in ieder geval als je geen Cassilda heet dan. Ik ben degene die vragen stelt. Ik ben degene die wil dat je denkt. Ik weet mijn antwoorden al, dus waarom zou ik ze dan delen?

“Ik red er zonder problemen wel tien. Maar, je beantwoordt mijn vraag niet. Noem er eens drie?”

De armen van Mevrouw Ongeluk slaan zich razendsnel over elkaar. Haar wenkbrauwen nemen standje kuttekop aan en het enige wat ze kan doen is mopperen. Ik schud mijn hoofd. Het heeft echt geen zin. Sommige mensen vinden de duisternis veel te gezellig. Zij knuffelt liever met de leegte van de eenzaamheid dan dat ze de zonnestraal haar gezicht laat verouderen. Rimpels kweekt door al het gelach of tranen laat vallen van vreugde. Ze is een parasiet. Mevrouw Ongeluk zuigt energie.

“Noem jij er eens drie dan?”

Vol met twijfel vraagt zij mij om een drietal geluksmomentjes. Dingen waar ik echt blij van word. Gewoon omdat het kan. Ik zie in haar ogen de gedachten dwalen. De duisternis die haar schreeuwt dat mijn geluksmomentjes niet bestaan. Dat ik, net als zij een ongelukkig wegkwijn en niet kan wachten op de dag dat ik mijn ogen voorgoed sluit.

“Ik noem er tien.”

1. Mijn beste vriendinnetje werkt alweer zeven jaar bij ons. 2. We aten taart. 3. Mijn zusje noemde mij knap, zo uit het niets op de vroege ochtend. 4. De Crush was onverwachts heel lief. 5. Vandaag werd ik wakker zonder hoofdpijn. 6. Ik ga vandaag mijn haar turquoise verven. 7. We staan op één in de winkelwedstrijd. 8. De bloemenboerbuurman heeft een contractverlenging gehad. 9. In de laatste pauze van vandaag had ik een slappe lach bui want we hadden het over een schaamlipcorrectie. 10. Ik ben heel anders dan jij.

Haar sluike, lange haren vallen langs haar gezicht, haar armen zijn nog steeds in een worstelgevecht met elkaar en ik zie dat ik niet doordring. Het maakt niet uit, morgen vraag ik het haar gewoon weer. De dag die volgen gaat zal ook mijn woorden dragen, mijn vragen zullen haar oren vullen en wie weet komt er ooit het besef.

Of ik trap het insect onder de stoeptegels. Geef haar een enkeltje Hel. Niemand die het verschil merkt, zij zit er toch al jaren. Toch vraag ik het mezelf af. Wat is het antwoord? Waarom steekt niemand zijn energie in datgene wat alles opslokt. Dit is toch gewoon een schreeuw om hulp? Waarom ziet niemand dat? Of ben ik nu echt rijp voor een dwangbuis?

Bron afbeelding.

28 comments on “Energie

    1. Hey Jaap! Ja inderdaad, ik wil haar zo graag gewoon een keer zien glimlachen. Of dat ze binnenkomt en een leuk verhaal heeft. Van mij part gaat het over de kleur van haar sokken, maar elke dag is er zo veel negatief gedoe dat haar dag (en die van de rest) neer daalt. Zou het voor haar ook fijn vinden als ze denkt van HELLYEAH! in plaats van ‘ja maar’.

  1. Mensen zijn soms parasieten vind ik overdreven. Mensen zijn vaak parasieten klinkt veel beter. Velen hebben ook altijd maar woorden en geen daden.
    Ik kan ook zo 10 leuke dingen opnoemen van de dag van gister.
    1 daarvan is dat jij me waarschuwde over de bereikbaarheid van mijn blog. 😀 Echt super thnx nog een keer 🙂
    de muziek is heammal niet slecht. Nee, eigenlijk heel erg goed. 😀

    1. Graag gedaan! 😀 Ik dacht eerst dat het aan mijn telefoon lag, maar het was een nulletje. Het hele woorden maar geen daden is ook zoiets ja. Vandaag vroeg ik haar weer of ze drie dingen kon noemen. Niets natuurlijk. Zo zonde, echt zo zonde.
      Normaal mijn muziek totaal niet, maar dit is toch nice! 😀

    1. Ze is een jongedame die nu bijna een half jaar bij ons werkt, ik heb haar nog geen een keer zien lachen. Alles heeft een ‘ja maar’ of eindigt in iets negatiefs. Ik weet niet wat het is, maar het lijkt me zo zwaar voor haar. Wakker schudden werkt alleen niet volgens mij.

      1. Als ik dat zo lees is dat echt iemand met een depressie, of een stemmingsstoornis. Bij mij heeft het twee derde van mijmn leven gekost voor iemand, een hulpverlener, doorhad wat er aan de hand was. Dankzij medicatie leid ik nu een normaal leven. Wat je normaal noemt natuurlijk 🙂 Laat iemand dat arme kind eens bij een goede hulpverlener gaan. Want wakker schudden zal idd niet helpen. En het IS enorm zwaar voor haar. Maar alleen gaat ze daar niet uitgeraken. Allez dat denk ik hé. Sprekend vanuit mijn eigen ervaring.

        1. Niemand wil normaal zijn, daar is niets aan. Ik zal haar eens apart nemen en kijken of een gesprekje met een hulpverlener misschien iets voor haar is. Misschien komt ze er ooit nog.

          1. Ja, wie weet. Tof dat je dat wil doen. Natuurlijk is het niet zeker dat er bij haar zoiets aan de hand is, ik spreek vanuit mijn eigen beleving hé. Maar mocht het zo zijn en ze kan geholpen worden, dan heb je wel een bijzonder mooi werk gedaan 🙂

          2. Vandaag een lang en best pijnlijk (mja zo noemen we het maar) gesprek gehad. Ik denk dat er meer speelt, ze wil in ieder geval graag eens echte hulp proberen. Dat is al een stapje de goede richting op 🙂

          3. Oooooh, maar dat vind ik nu zo fantastisch hé. Super van jou dat je dat hebt aangebracht, en nog superderder dat ze er op ingaat. Ik hoop toch zo dat het haar helpt. Ze is nog zo jong. Bij mij was twee derde van mijn leven tot nog toe al voorbij toen ik hulp kreeg. 🙂 Smuffelxx

  2. Een tien met een griffel voor nummer tien. -:)

    Btw. Omdat we ons niet meer schamen voor onze lippen hebben we op mijn blog de naam officieel gewijzigd naar “heilige lippen”. Doe je mee?

    Xxx

    1. Heilig nog wel? 😛 Het gesprek ging over een vriendin van net twintig die de correctie nodig vond en het pas dus ook heeft laten ‘fixen’. Ik denk dat ze eens met iemand moet praten over haat zelfbeeld en niet een paar lippen. Kan aan mij liggen, maar iedereen is toch gewoon mooi zoals we zijn? Over mevrouw mopperkontje kan ik nu nog weinig zeggen, zou haar zo graag eens zien lachen. X

      1. Heilig klinkt zoveel gezelliger dan schaamte hè.

        Mopperkonten raken gewend aan de aandacht waarbij andere mensen alle lichtpuntjes tevoorschijn toveren en ze maar blij willen maken.
        Het wil wel eens helpen om het zelf nóg zwartgalliger te maken. Zodat zij je met grote ogen aankijkt en stamelt dat er ook nog leuke dingen zijn.
        X

  3. Tien is nog wel te doen. Jammer dat sommige mensen altijd maar iets negatiefs zien. Ze klagen ook altijd. Mopperende mensen, hele dagen door. Ik mag niet mopperen, maar daar zou ik van gaan mopperen.

    Love As always
    Di Mario

  4. Doodlopend straatje

    de zoektocht naar geluk vraagt enorm veel energie
    zo nu en dan meer dan men produceren kan
    sommige mensen worden er ongelukkig van
    doch wie dit zegt praat voor velen precies Swahili

    Lenjef 😀

  5. Sommige mensen zijn zo negatief als de hel. Ik ben jarenlang depressief geweest, maar heb nooit de moed opgegeven. Een cd’tje in de speler en een schop onder mijn kont. Ik wens haar sterkte maar vrees het ergste… Hoe kun je mensen bereiken die niet bereikt willen worden? Maar ook jij geeft niet op! Dat siert je <3

    1. Nee ik wil haar best een honderdtal schoppen verkopen onder haar achterste, tot ze eens een glimlach trekt. Het is alleen best zwaar en dan weet ik niet zo goed wat juist is. Soms willen mensen niet geholpen worden (of ze komen zo over) en dat is bij deze dame zeker het geval. We blijven gaan en er komt vanzelf een dag met een glimlach. Kleintjes zijn ook welkom. Dankjewel <3

  6. En toch…. als iemand zich nou gewoon prettig voelt op de bodem van de put? Misschien bést een lekker idee dat je in ieder geval niét verder kunt zakken want je zit al op de bodem. Nee dan moet je helemaal niet hebben van mensen die je naar boven willen trekken…..want dan zijn er weer legio mogelijkheden om naar beneden te donderen.

    1. Als ze zich prettig zou voelen, zou dat dan niet een blijdschapdingetje voor haar zijn? Misschien heb je gelijk, eenmaal op de bodem kan je niet meer vallen.

Geef een reactie