Dat hoofd van mij

“Jouw hoofd werkt niet zo…”

Hij lacht. Ik lach. We lachen samen. Dit doen we altijd. En misschien is dit dan ook wel één van die dingen waardoor ik zo blij met hem ben. Hij maakt mij lachen, zelfs om mezelf.

Mijn moeder haar strijd wordt niet alleen door haar gevoerd. Iedereen in haar omgeving wil haar steunen. Haar helpen. Er voor haar zijn.
We kunnen haar niet helpen. We maken haar niet beter. Waarschijnlijk alleen maar gek. Door alle vragen. Door alle dingen die wij doen, die wij zó lief bedoelen… Het zal haar mateloos irriteren. Ik weet het zeker.

Bij een van haar laatste afspraken voor de operatie vertelde de verpleegkundig specialist ons, dat mijn moeder niet dood zou gaan. Zoals het er nu uit zag, was de kans op herstel groot en kon het ziekenhuis veel voor haar betekenen.
Alsof je engeltjes hoort zingen. Ik wilde de verpleegkundig specialist omhelzen. Bedanken. Gods zegen geven, alles om haar maar iets terug te geven voor de verlossing die ze mij gaf. Want ook in duistere tijden zijn er momenten vol licht.

“Jij blijft stressen. Zo ben jij.”

Hij kent mij goed en lacht mij dan ook toe, terwijl ik hem vertel hoe blij ik ben met het nieuws van de verpleegkundig specialist. En hij heeft gelijk. Ik blijf stressen. Zo ben ik.

Want wat is het leven zonder moeder? Ik ben te jong om daar over na te denken en toch heeft die gedachten mij in een kleine twee weken, enkele jaren ouder gemaakt.

De dag van de operatie sloeg mijn hart bij elke slag een slag extra. Gewoon om te kijken of ik er nog was. Of, om mij te laten voelen dat ik er was. Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat mijn moeder het geweldig doet en ik heel trots op haar ben. En, mijn vriendje mijn clown is, die een applaus verdient.

8 comments on “Dat hoofd van mij

  1. Dat is heel belangrijk, ik ben zo blij dat jij iemand hebt om het mee te kunnen delen, dat is nu net, wat ik destijds heb gemist… omdat hij mij juist in de steek liet. Het komt goed!

    Applaus voor jouw Lief!
    X

    1. In de steek gelaten op momenten van nood… hoe laag kan je zakken! Hij moet zich kapot schamen!!
      Het valt me op hoeveel mensen zulk vluchtgedrag vertonen, bekende laten niets meer horen, vrienden verdwijnen, alsof het besmettelijk is.

      Ja ik bof heel erg met hem ❤

      1. Ik moet wel erbij vertellen, dat hij mij net verlaten had, voor het nieuws kwam van mijn stiefvader en zijn longkanker, maar het viel ook weer samen. In feb. verliet hij mij en ons huwelijk en ons kindje… en in april, ongeveer, misschien al in maart nog… kregen we dat nieuws te horen… Geloof me, je wereld stort in, als je ook de wereld van je moeder nog in ziet storten, en ook zij hadden grote plannen, om te verhuizen zelfs naar Delft, ivm werk die mijn moeder was aangeboden destijds… nou ja, je snapt, dat dit alles niet door is gegaan, en ja… tijd om zelf te verwerken had ik niet, was mijn moeder er eerst voor mij, of mijn ouders, wordt dat ineens omgedraaid… It was a long time ago, maar inderdaad, in deze tijden leer je, je ware vrienden kennen <3

  2. Het is makkelijk te zeggen, het komt wel goed hou vertrouwen, maar gevoel en verstand zijn twee dingen die niet altijd met elkaar eens zijn. Sterkte voor je moeder en voor jou natuurlijk. En helemaal voor je kleine prinses. Applaus voor de clown.

    Love As always
    Di Mario

    1. Moeders maakt het na het gesprek van vandaag geestelijk al stukken beter. Ze is voor nu schoon, de operatie is goed gegaan en binnenkort gaan ze het hebben over een eventuele nabehandeling. Voor nu is de kanker gelukkig ver weg.
      De prinses is helaas steeds verder weg van klein zijn, maar, ze doet het supergoed en we zijn natuurlijk trots op haar. Net als jij elke dag weer op jouw wondertjes bent

  3. Ik was 15 toen mijn moeder overleed. Ook te jong. Ik denk dat je nooit oud genoeg bent om een ouder te verliezen want nadat mijn vader overleed eind vorig jaar zit ik nu nog in een rouwproces.
    Sterkte!

  4. Liefde is… en zoveel meer

    dat het tussen twee soortgenoten klikt is echt een wonder
    omdat over gans de lijn
    alle mensen anders zijn
    daarom maakt het, wat velen liefde noemen zo bijzonder

    Ik hoop dat het met jouw moedige moeder snel weer beter gaat!
    Van mij krijgt jouw clown een staande ovatie, ga al maar oordopjes kopen, Cassilda. 🙂
    Lenjef

Geef een reactie