De crush

“Cassil! Cassil! Cassil!” Ook jij weet meteen hoe laat het is. Binnen een seconde vliegt mijn naam meerdere keren door de tent en verschrikt kijk ik op. Het geluk is trouwens dat met een naam als die van mij, iedereen op kijkt. Wie heeft er hier die vreemde naam? Oh die rare rooie.

“Wat?!” Had me in dromenland achter gelaten, het was net zo gezellig. Even verzonken in gedachten over de crush was me niet gegund. Op dit moment vraag ik mezelf af waarom ik in godsnaam vanochtend mijn bed ben uitgekomen.
De wekker schreeuwde al vroeg moord en brand en het voelde alsof ik nog geen minuut mijn ogen dicht gedaan had. Dat had ik wel, zelfs voor meerdere uren. Wel was ik rond een uur of twee weer eens wakker. Dromen zijn niet altijd fijn, zeker niet als gaan over de crush en mijn kleine jaloezie-eigenschappen. Laten we het er op houden dat dromen bedrog zijn, zeker als het een vervelende droom is.
“Zag je dat niet lopen?!” Ze kijkt me aan, alsof ik Gaston gemist heb met de jackpot. Alsof ze haar nieuwste telefoon in duizend stukken laat vallen en alsof… alsof ik blind ben. In de verte zie ik een klein, onschuldig jongetje lopen die gelukkig niet door heeft dat hij ter prooi is gevallen aan de lusten van een onderbroekenvouwert.
“Joh, doe eens even normaal. Dat is strafbaar.” Met mijn rechterwenkbrauw hoog in de lucht kijk ik neer op mijn stapels, en vouw ik weer een beetje verder. De kleine ukkemuk komt naast me staan en giechelt. Ze is haar verstand op slag verloren, heeft spijt dat ze niet iets meer lef vertoond heeft en plant al allerlei mogelijke oplossingen.
“Jaja, ga jij maar weer even aan de crush denken” grapt ze. Het duurt even, maar dan bedenk ik me ineens dat er inderdaad een crush is. Gelukkig is het nog niet een gevalletje van ik kan niet meer eten, denken of zelfstandig ademen, maar ik word er over het algemeen wel een stuk vrolijker door.

Tenzij je m’n stapels met kanten slips -die ik net gevouwen heb op kleur- omgooit. Dan word ik ook niet blij van een paar pretty blauwe oogjes die per appje naar me toe gezonden worden op een vrijdag middag. Of wel, stiekem toch ook wel erg wel.

Bron afbeelding.

9 comments on “De crush

      1. De droom? Yeah dat heb ik hem natuurlijk aan z’n neus gehangen. Kga geen zooi meer zitten opkroppen, en gelukkig weet hij al dat ik soms beetje vreemd kan doen. Dankjewel lieverrrrd

    1. Ja iedereen vertelde me al dat het geval van mnr Hufter ik gewoon wat tijd nodig had. En dat was nog waar ook! Het gehuil is gelukkig al weer even voorbij en de nare bijsmaak ook.
      Valt niet zo veel te vertellen over de Crush! Wie weet met de tijd enzo

    1. Jezzzgayboy! Ja de Crush moet het wel weten, hij is de enige die ik aanspreek met hottie endatsoortzooi. Yeah, ben zelf ook wel benieuwd naar of het wat zou kunnen zijn, maar tijd zal het laten zien. En stiekem wil ik er ook niet te veel over kwijt, bedoel hij heeft recht op een soort van privacy ergens ofzoiets.

Geef een reactie