Bloemenbloed

“Jij bent echt gestoord geworden!” Ze schreeuwt. Hoger dan ik horen wil. Harder dan ik voelen kan. Het is alsof haar stem zo ver draagt dat de bewoners aan de overkant van de straat horen dat er weer iets aan de hand is. Nee. Het is zo hard dat iedereen het hoort. Ze staan buiten. In hun badjas, met hun armen over elkaar. Starend naar de trippende buurvrouw, en vol oordelen begint iedereen zijn dag.

Burenruzies horen er voor velen gewoon bij. Mijn buurvrouw is gestoord. Dan heb ik het trouwens niet over de ‘ze klaagt over het volume van muziek’-gek. Nee. Ik heb het vandaag over iemand die eigenlijk eens afgevoerd zou moeten worden. In een dwangbuis. Verplichte opname, ergens waar ze weer een beetje gezond verstand in haar hoofd kunnen pompen. Het is dat, of een enkeltje naar beneden. Vanaf drie hoog. Zou ze dan stuiteren?

De buurman van een paar huizen verder komt naar buiten. Hij is kwaad. Zo kwaad dat de woorden struikelen en zijn verhaal nergens meer over gaat. Bloemen. Glas. Bloed. Zijn vrouw zoekt het nummer van de ambulance. Het alarmnummer is haar verstand uitgevlogen en ligt ergens op de grond te stuiptrekken. Net als het kind van Psycho Buurvrouw. Ze lacht, vindt alles grappig en vergeet dat bloedvlekken nooit uit haar witte sneakers zullen komen.

“Ik wil jouw bloemen niet zien! Het is mijn balkon! Mijn! MIJN BALKON!”

Dat de buurvrouw plotseling niets aan haar Nederlands mankeert is een wonder. Haar woede zorgt er waarschijnlijk voor dat ze haar talenknobbel maximaal gebruikt en laat ons zien dat ze stiekem toch niet zo dom is als wij dachten. Na bijna dertig jaar in Nederland, spreekt ook zij volle zinnen. Nee. Ze schreeuwt volle zinnen. Het is een wonder.

De ambulance arriveert. Neemt de bijna buurman mee, samen met zijn hysterische vrouw. Ze ziet enkel bloed. Is bang. Bezorgd. Niet meer in deze realiteit. De buurvrouw schreeuwt. Haar haat voor bloemen uit zich en heeft er voor gezorgd dat de bijna buurman een bezoekje EHBO nodig heeft.

Aan het einde van de dag blijkt dat hij 21 hechtingen nodig had.

Waar bloemen tot kunnen leiden. Lijden. Weet jij het?

Bron afbeelding.

17 comments on “Bloemenbloed

  1. Niet gek dus dat ik echt jaren lang een hekel aan bloemen heb gehad. Ik weet het wel, jij werd bedolven onder bloemen en dat leidde tot dit stukje geweldig geschreven tekst.
    De muziek is weer een prima keus 🙂 Ik geniet er elke keer weer van.

    1. Het laatste boeket van vorige week was voor de vrouw van de bijna buurman. Helaas had hij echt die hechtingen nodig door de Psycho van next door. En helaas ging die ruzie ook echt om bloemen. Mensen zijn een beetje gek.
      Dankjewel!

  2. Zacht laxerend

    velen zouden beter nooit geboren zijn volgens mij
    tenzij in de vorm
    van een worm
    in een land waar ze verkocht worden als lekkernij

    Prachtig schrijfsel weer, Cassilda!
    Lenjef 🙂

    1. Het blijkt dat de buurvrouw zich stoorde aan de haakjes van de bloembakken. Deze haakjes hingen aan haar kant van de afscheidingswand en vraag me niet waarom, maar ze werd er krankzinnig van. Of, nee. Dat was ze al.

  3. Krankzinnig worden vanwege haakjes van een bloemenbak. Je hebt ook mensen die zich werkelijk waar overal druk om kunnen maken. Waarschijnlijk hebben die geen problemen; beseften ze het maar!
    Lieve groet x

Geef een reactie